indialalala

Beste bloggers,

Bij deze komen we net terug van het doopsel van de kleine Kyran (het zoontje van onze huisbazin). Omdat hij net 1 maand is geworden, werd hij met gouden juwelen overladen. Er vond een hindoeïstisch ritueel plaats met de nodige offers(bananen, rijst, bladeren, kokosnoten), Indische poespas en rijstpap achteraf. Onze nuchtere magen werden volgeladen met het traditionele Indische ontbijt: idly met curry en een kruidenkoekje, rijstpap, rijstebrij en de altijd aanwezig bananen.

De afgelopen week vond het jaarlijks festival plaats van de hindoetempel in onze straat plaats. Dit betekent: Indische tjingel tjangel muziek van ’s morgens vroeg (5 uur!!) tot ’s avonds laat. Deze melodieuze tonen werden losgelaten op de hele omgeving met behulp van 725 000 boxen van 198 702 miljoen Watt. Van een aangename nachtrust was dus weinig sprake. Dit hele festival gebeuren deed ons meer denken aan de jaarlijkse kermis in Hulste of Olsene: overdadige neonverlichting, boksautomuziek voor al wie het horen wil, iedereen in zijn schoonste outfit en kramen waar je de grootse brol eerst kunt kopen. Uiteraard moesten we de festival sfeer ook eens gaan opsnuiven. Daarom zijn we gisterenavond naar een dansvoorstelling gaan kijken. De SISP-dansers hebben er de ziel uit hun lijf gedanst en wij waren aangenaam verrast door hun kunnen. We hebben die avond nogmaals gemerkt hoe de mannen- en vrouwenwereld van elkaar verschillen. De vrouwen aanschouwden de voorstelling in alle rust en sereniteit van op de eerste rijen. De mannen daarentegen zaten achteraan en joelden, floten en applaudisseerden erop los. Het was aangenaam om deel uit te maken van de Indische festiviteiten.

Deze week dinsdag zijn we naar het Womens Resource center in Trivandrum geweest. Daar hebben we heel wat nuttige en bruikbare informatie gevonden voor onze eindwerken. Na een lange namiddag met onze neus tussen de boeken, besloten we huiswaarts te keren. Tijdens spitsuur werden we in een overvolle zweterige minibus geduwd. De buschauffeur besloot om af te wijken van de reguliere busroute naar Kovalam en wrong zich in de kleinste en smalste binnenwegen van Trivandrum. Het was onmogelijk om in deze smalle steegjes een tegenligger te kruisen. Onze minibus moest dan ook vaak het onderspit delven in de strijd met tegenliggers (lees: volwaardige bussen). We hebben vele delen van de route tweemaal afgelegd: 1 keer voorwaarts en 1 keer achterwaarts (om het pad vrij te maken voor onze sterkere tegenliggers) We hadden bovendien ook nog da chance dat deze minibus veel mee had van een overbevolkte sauna op wielen. 50°C is zacht uitgedrukt… Onze lichamen werden gekneld tussen bezwete lichamen. Het was aangeraden om geen bruuske bewegingen te maken want we werden omsingeld door edele delen.

Onze eindwerken komen stilaan op gang: An is bezig met het afnemen van interviews met de vrouwen over hun huwelijkssituaties. Hanne heeft al haar eerste ‘awareness classen’ gegeven aan de vrouwen. Verder hebben we deze week ook de Sudoku geïntroduceerd in India (met succes!)

Chai, Mangopickle en Thirupatrash
Alle Indische venten hebben een Moustache!!

Hiennie & Ien

fotos zie www.flickr.com/photos/anenhanne