olifanten!!

Dag kouwlijders,

Deze week zijn we op stap geweest met de sociaal werkers. Het is een hele aanpassing om het Indisch Engels te verstaan. Difficult wordt dibbicult, egg word yegg, First wordt birst, correct wordt corridge, …
We hebben deze week veel armoede gezien en erbarmelijke leefomstandigheden. De belangrijkste oorzaken van deze heersende armoede zijn: de veel te hoge bruidsschat die de families van meisjes moeten betalen aan hun schoonfamilie, het overmatige drankgebruik van vele mannen en ziekte van een of ander familielid.

Het is soms moeilijk om om te gaan met de positie en de rol die vele Indische vrouwen hier bekleden. Velen zijn huisvrouwen en mogen niet gaan werken van hun man. Ze komen ook zelden hun dorp uit. Voor de huisvrouwen in België: jullie hebben een luxeleven, jullie moeten immers niet om 4.30h opstaan om het vuur buiten aan te steken om de rijst voor het ontbijt klaar te maken, om de koe te melken zodat manlief melk bij zijn thee krijgt, om de schooluniformpjes te wassen in de nabijgelegen rivier, …

Dit weekend zijn we impulsief op avontuur getrokken naar Kollam (3 uur verwijderd van hier). We hadden horen zeggen dat hier een olifantenparade plaatsvond. Eenmaal aangekomen in de veel te hectische stad, spraken we elke potentieel Engelssprekende Indiër aan. Hopend dat deze ons dichter bij de olifanten zou brengen. Maar wat bleek… Niemand wist hier iets van. We stonden daar met onze mond vol tanden, juist 3 uur op een oververhitte bus gezeten, stinkend in de wind, opgefokt om olifanten te zien, … Maar dan kwam onze redding: meneer de Rikshawdriver! Hij bracht ons naar een tempel van Ganesh waar we dan toch onze verwachte olifant zagen. Wij vonden deze ene olifant al imposant, maar het beste moest nog komen! Via een andere rikshawdriver zijn we terecht gekomen in een feestelijke straat waar de verjaardag van de olifantengod Ganesh gevierd werd. Hier stonden meer dan 30 olifanten rijkelijk versierd ons toe te lachen. Het gerucht was dus toch waar en onze olifantendrang was bevredigd. Tevreden, maar plakkend van het zweet keerden we huiswaarts.

Voila, vandaag houden we het hierbij. Vele spicy groeten uit Kerala

An en Hanne

fotos: www.flickr.com/photos/anenhanne

PS: Iedereen vindt het hier heel vreemd dat wij nog niet in het huwelijksbootje zijn gestapt… We zijn immers al 20 en 21 jaar en nog steeds niet vergezeld van een man aan ons zijde. (In Kerala is het de gewoonte dat je wordt uitgehuwelijkt aan je 18 jaar)